ღ♥ღبانــــو و شازده کوچولوღ♥ღ

غریبه کاش با من قریب بودی

angel-luver — Sun, 08 Nov 2009 14:37:52 GMT

آهای...!!

کجائی...؟!

تو فکری...!؟

غریبه می زنی...!غریبه با "غ".نکنه تو هم از اون دسته آدم هایی هستی که از شدت آشنایی غریبه شدن...؟!یا شایدم بر عکس...؟!

چهرت خیلی آشناست...کجا با هم آشنا شدیم غریبه...؟!تو انجمن صلح و دوستی یا یک زندان...؟!شایدم تو یک کافه گلاسه کنار برج ایفل...!درست یادم نیست... .

از چی می گفتم...؟!غریبه یا برج ایفل...؟آهان یادم اومد.از اتاق تنهایی می گفتم که توش با هم آشنا شدیم.یک انفرادی دنج دو نفره ،با پنجره های کوچیکی که در روز 2 ساعت مجوز واسه عبور نور می داد.یادت هست که کجا رو می گم...؟!تو هم مثل من تنهای تنها بودی.شایدم من مثل تو تنهای تنها بودم.کسی چه می دونه...؟ولی من و تو که می دونیم.کلی یادگاری روی دیوارای نم کشیده اتاق تنهایی کشیدیم.

از چی می گفتم...؟!پنجره یا یادگاری...؟!آهان یادم اومد،از اتاق کناری می گفتم که اتاق بازجویی بود.با یک سقف خیلی خیلی بلند.ازاتاق دیگه هم که همش صدای کل کشیدن و شادی میومد.صدای ضجه گلبرگ های مریم با صدای سرخوش مهمونای اتاق دیگه سکوت عمیقی به اتاق تنهاییمون داده بود...

به احترام این سکوت قیام کنید...

به چی فکر می کنی...؟؟بعد از این همه مدت توهنوزم تو فکری...!!می ترسم...!!

یه چیزی رو می دونی؟وقتی بهت نزدیک شدم غریبه،دیدم یه دیوار بزرگ جلوی خودت ساختی و روش بزرگ تر نوشتی" از این فاصله به بعد به من نزدیک نشین".اینو بدون اگه این دیوار رو خراب نکنی رو سر خودت خراب می شه.....

همه چیز تو این دنیا دو طرفه است.یک طرف ، عمل توهست و طرف دیگه عکس العملی که از عملت

می بینی....!!

به چی فکر می کنم...؟!کسی رفته...؟دل تنگی...؟!یا کسی داره میاد...؟اینبار هم چقدر غریب و تنهام...! راستی می دونی واحد اندازه گیری تنهایی چیه...؟؟

نگران نباش...قبل از اینکه چاییت تموم بشه من و تو هم پرواز می کنیم...

نگفتی به چی فکر می کنی؟به اینکه زمین گرده و می چرخه در حالیکه تو ایستادی و نمی افتی...!یا اینکه تو داری می چرخی و میری در حالیکه روزگار و جای پاهات روی تنهایی من ایستادن و کنار نمی رن...؟فرقش تو چی بود؟شاید یک نقطه یا شاید یک تلنگر...!!

راستی چرا تنها شدیم...؟!چرا دیگه کسی نبود...؟!انگار در عرض چند دقیقه یک زلزله 10 ریشتری اومده بود و تمام محتوای اتاق رو تبدیل به یک سکوت نافرجام کرده بود و بازمونده های اون اتاق من و تو بودیم...

نگفتی؟چرا فقط من و تو...؟!تو اتاق تنهایی من بودم و تو.شایدم تو بودی و من...!ااا....این جمله رو یکبار دیگه هم گفته بودم.اما نگفته بودم که دو تا فنجون هم داشتیم با یکدونه دفتر که برگاش و یکی در میون بین خودمون تقسیم کرده بودیم.البته این قانون تو بود...اما مداد نداشتیم.پس با چی می نوشتیم؟؟؟یادته...؟!

برگای من خاکستریه خاکستری بود و برگای تو آبیه آبی.ولی تو همیشه رو برگای من می نوشتی و من رو برگای تو...

از چی می گفتم...؟!دفتر یا رنگای صفحه ها...؟آهان یادم اومد.از صفحه تنهاییمون می گفتم.غریبه،تا حالا بهت گفتم که حضور تو چقدر عمق تنهایی منو زیاد کرد...؟!و تو باز هم منو تنهاتر گذاشتی...!تنها بودم و تنهاتر شدم.....!!

غریبه بودی یا آشنا...؟!خودم چی...؟؟؟؟غریبه بودم یا آشنا...؟؟!!

هیچ وقت نفهمیدم.......

و این تنهاترم کرد.تنها تر از پرنده خارزار...تنهاتر از تک درخت وسط باغچه خونمون...حتی تنها تر از ماه وسط آسمون...کاش یک کم واسه تنهاییم مرحم بودی....

من چی...؟؟من واسه تنهاییت مرحم بودم...؟؟من همیشه سعی می کردم تا یک کمی از بار تو رو رو دوشم بکشم...ولی تو حالا داری می گی کیش........شاید هم همون دیوار مانع شد....

انگار من مهره بی احساس صفحه های آبی دفتر خاکستریت بودم.یا سرعت حافظت پایینه یا سرعت همه اینترنت ها اومده پایین...

پ.ن:دلم برای شازده کوچولوم خیلی تنگ شده

میگه خیلی خوش قدمم اما فقط سه روز از وقتش مونده

برای شازده قصه زندگیم مینویسم

angel-luver — Mon, 02 Nov 2009 09:56:55 GMT

شازده کوچولو

وقتی به چشماش نگاه میکنم

جور عجیبی دلم میگیرد

غریق چشمان معصومش میشوم

دستانم را به سویش دراز میکنم

مرگ در دریای چشمانش بسیار شیرین است

چه مشتاق خویش را به عمق آن نگاه بارانی میسپارم

میگذارم در آغموش امنم خاطرش را چندی آسوده کند

سر انگشتان احساسم بر گیشوان سیاهش میکشم

میان بوسه های مادریم رهایش میکنم

پ.ن: پاهام تاول مادر بودن زده/روحم خسته از نیرنگ حیوانهای است که ماسک انسان به رخ زده اند/

دلم برای شازده خیلی تنگ شده این هفته میاد خونه ما

عاشقتم سلطان قلبم امیدوارم عشقمون ابدی باشه ای کاش میشد شازده هم میتونست با ما زندگی کنه

آخر هفته سورپرایز

angel-luver — Sun, 01 Nov 2009 11:23:59 GMT

هفته قبل قرار بود بریم کنسرت مجید خراطها و بعد بریم اصفهان ولی یک سورپرایز بزرگ برام داشت زنگ زد ۵ دقیقه حاضر شو و ساکتو ببند ساکمو بستم و وقتی امد گفت پاسپورتتم بردارشوکه شدم حاضر شدم واسه رفتن اما شدیدا متحول شدم اخه باهاش قهر بودم و کلی ناز میکردم واسه آشتی و همش غر میزدمبا این کارش اینجوری شدمخلاصه خوش گذشت واسه چند روز هم شده غمهام یادم رفت و همش میخندیدم

کلی خرید کردیم(ورشکست شدیم)روز جمهوریت ترکیه بود کلی جشنش خوش گذشت کنسرت رفتیم(رایگان)و یک عالمه عکسای قشنگ انداختیم

سوار کشتی شدیم هوا سرد بود اما کلی حال داد

یک عروسی بود داشتیم از جلوش رد میشدیم خودمونو انداختیم تو وای خیلی مراسمشون با ما فرق داره شدیدا هم توریست پرست تشریف دارند

اینم عکس گربه هاشونه چشماشون دو رنگه

با نماینده مجلسشون و چند تا از مقامای محلی هم ناهار خوردیم اما غذاشون خیلی تند بود(سوختم)

پ.ن:عکسای خودمونم نمیذارم تا بمانید سوزان سوزان

تازه فهمیدم ترکی استانبولی هم بلدم هاااااااااا خودمو کشف کردم

اعدامی عشقم میترسم اما باید رفت

angel-luver — Tue, 27 Oct 2009 10:38:18 GMT

^{در آن سپیده دم گرگ و میش}

^{صدای اذان می ‌آید}

^{باز امتداد الله اکبر}

^{باز بی قراری طناب دار}

^{دهلیز قلبها زنگار گرفته}

^{پاهای لرزان دخترک}

^{پیوند دیرینه اشک و چشم}

^{قطره قطره اشک ترس}

^{در امتداد گناهی بس بزرگ}

^{در ازدحام خاکستری صبح سرد}

^{مزه مرگ با طعم دار}

^{دستهای جهالت چهارپایه را کشید}

^{واسطه شد بین زمین و آسمان}

^{نگاهش به دوردستها دوخته شد}

^{در آن سپیده دم نامبارك موعود}

^{میان آنهمه جلاد میان آن همه مامور}

^{چه با مرگ زیبا میرقصید نو عروس مرگ}

^{بی پروا آزاده و رها}

^{رها از رهایی که آرزویش بود}

^{پ.ن:اینروزا قلبم خاکستریست ذهنم از تپش ایستاده و روحم را گم کرده ام}

^{از من مپرس کیستم خود نمیدانم}

^{دل نگرانم دل نگران جمعه و بود و نبود تو...آیا تو میتوانی؟}

http://www.cloob.com/clubname/stylistics ورود زیر ۱۸ سال به این سایت ممنوع است

چند روز دیگه شاید همه چیز فرق کنه شاید

angel-luver — Mon, 26 Oct 2009 05:06:53 GMT

من زنم
من زن خواهم بود
مرا كه بپیچید در روسری و چادر با چشمانم چه می كنید
چشمانم سرشار از زندگی و عشق است.
مرا كه بپیچید در برقع باراه رفتنم چه می كنید راه رفتنی كه زیباتر است از هر رقص.
مرا كه بكشید با كه گلی می روید بر خاكم چه
می كنید كه عطرش مست می كند همگان را.
من زنم
من زن خواهم ماند

شاعر:

پ.ن:

زن بودن سخت هست انسان بودن سخت تر و خدای را شکر که هم انسانم هم زن

تولد داداش آیدین گلم و مریم عزیزتر از جونم مبارک

علی داداشی کجایی دلم واست تنگ شده آبجی رو بی خبر نذار

آقا محمد عزیز مرسی که بعد از سالها یاد دوست قدیمی بودید

۷-۸ آبان کنسرت مجید خراطها سینما افریقا ما که میریم شما رو نمیدونم

من زنم

angel-luver — Sat, 24 Oct 2009 07:37:18 GMT

من زن هستم

*می گویند

مرا آفریدند

از استخوان دنده چپ مردی

به نام آدم

حوایم نامیدند

یعنی زندگی

تا در کنار آدم

یعنی انسان

همراه و هم صدا

باشم

* می گویند

میوه سیب را من خوردم

شاید هم گندم را

و مرا به نزول انسان از بهشت

محکوم می نمایند بعد از خوردن گندم

و یا شاید سیب

چشمان شان باز گردید

مرا دیدند

مرا در برگ ها پیچیدند

مرا پیچیدند در برگ ها

تا شاید

راه نجاتی را از معصیتم

پیدا کنند

* نسل انسان زاده منست

من

حوا

فریب خوردۀ شیطان

و می گویند

که درد و زجر انسان هم

زاده منست

زاده حوا

که آنان را از عرش عالی به دهر خاکی فرو افکند

* شاید گناه من باشد

شاید هم از فرشته ای از نسل آتش

که صداقت و سادگی مرا

به بازی گرفت و فریبم داد

مثل همه که فریبم می دهند

اقرار می کنم

دلی پاک

معصومیتی از تبار فرشتگان

و باوری ساده تر و صاف تر از آب های شفاف جوشنده یک چشمه دارم

* با گذشت قرن ها

باز هم آمدم

ابراهیم زادۀ من بود

و اسماعیل پروردۀ من

گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان که موسی را در دامنش پرورید

گاهی مریم عمران، مادر بکر پیامبری که مسیح اش نامیدند

و گاه خدیجه، در رکاب مردی که محمد اش خواندند

* فاطمه من بودم

زلیخای عزیز مصر و دلباخته یوسف هم

من بودم

زن لوط و زن ابولهب و زن نوح

ملکه سبا

من بودم و

فاطمه زهرا هم من

* گاه بهشت را زیر پایم نهادند و

گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند

گاه سنگبارانم نمودند و

گاه به نامم سوگند یاد کرده و در کنار تندیس مقدسم

اشک ریختند

گاه زندانیم کردند و

گاه با آزادی حضورم جنگیدند و

گاه قربانی غرورم نمودند و

گاه بازیچه خواهشهایم کردند

* اما حقیقت بودنم را

و نقش عمیق کنده کاری شده هستی ام را

بر برگ برگ روزگار

هرگز

منکر نخواهند شد

* من

مادر نسل انسان ام

من

حوایم، زلیخایم، فاطمه ام، خدیجه ام

مریمم

من

درست همانند رنگین کمان

رنگ هایی دارم روشن و تیره

و حوا مثل توست ای آدم

اختلاطی از خوب و بد

و خلقتی از خلاقی که مرا

درست همزمان با تو آفرید

بیاموز

که من

نه از پهلوی چپ ات

بلکه

استوار، رسا و همطراز

با تو

زاده شدم

بیاموز که من

مادر این دهرم و تو

مثل دیگران

زاده من

پ.ن:من زنم زن خواهم ماند

شاعر :نامشخص

چطوری میفهمی در سال 2009 هستی؟

angel-luver — Wed, 21 Oct 2009 12:45:49 GMT

1- یهو نگاه می‌کنی می‌بینی خانوادت که 3 نفر بیشتر نیستن 5 خط موبایل دارن.

2- واسه همکارت ایمیل و اس‌ام‌اس می‌فرستی، در حالیکه میز بغل دستی تو نشسته.

3- رابطت با اقوام و دوستانی که ایمیل ندارن کمتر و کمتر می‌شه تا به حد صفر برسه.

4- ماشینت رو جلوی در خونه پارک میکنی بعدش با موبایلت زنگ میزنی خونه که بیان کمک چیزایی رو که خریدی ببرن داخل.

5- هر آگهی تلویزیونی یه آدرس اینترنتی هم داره.

6- وقتی خونه رو بدون موبایلت ترک میکنی، استرس همه وجودت رو میگیره و با سرعت برمی‌گردی که موبایلت رو برداری، بدون توجه به اینکه 20-30 سال از عمرت رو بدون موبایل گذروندی.

8- صبحها قبل از خوردن صبحونه اولین کاری که میکنی سر زدن به اینترنت و چک کردن ایمیله.

9- الان در حالیکه این مطلب رو می‌خونی، سرت رو تکون میدی و لبخند میزنی.

10- اینقدر سرگرم خوندن این مطلب بودی که حتی متوجه نشدی این لیست شماره 7 نداره.

11- الان دوباره برگشتی بالا که چک کنی شماره 7 رو داشته یا نه.

12- و من مطمئنم که اگه دوباره برگردی بالا حتماً شماره 7 رو پیداش میکنی، بخاطر اینکه خوب بهش توجه نکردی.

13 دوباره برمی‌گردی بالا ولی شماره 7 رو پیدا نمی‌کنی، خوب من شوخی کردم ولی نشون میده که تو به خودت هم اعتماد نداری و هر چی بقیه میگن باور می‌کنی.

جز چشم های خیس مادر، اینجا،کسی عاشق نیست...

angel-luver — Tue, 20 Oct 2009 06:17:00 GMT

چکه می کند چشم

در نگاه عاشقش

پرنده تنهایی

لنگ لنگان می گذرد...

یادت هست

فرزندم

خاطراتمان را

یادت هست؟

عشق،تو ،من

جیغ خنده های کال تو

لالایی دستهای گرم من

یادت هســـــــت؟

کجایی کودک من؟

دلیل سال های بی لبخند من

و همه خوابهای خاکستری

زجه های بی صدای من

واگذار مرا به خویش

ایستاده ام، تنها،

بی تو،

دل سوخته،

دلشکسته،

به خیرگی نگاه من چشم بدوز؛

شاید که یادت بیاید مادر را،

شاید که از خاکستر خیس تنم

سیمرغی گردم بر دلت

من از لمس مضطرب چشم هایم مرا بفهمی،

هنوز به بی تو بودن

عادت نکرده ام...

لای لای کودک من

لای لای،

عشق هزاران ساله ی تمام لحظه هایی که خرد شده ام،

عشق متلاشی بر خاک

گذشتی از مادر؟

در باغچه های قلب ما

بذر جدایی کاشتند

گل نفرت

می شکفد،

و قلب من

زیر گلوله نامردی پدرت

به ارتعاشی سخت مصنوعی می تپد

اشعار عاشقانه می سراید...

... ... ...

داری به چشمهای خیس من

و کابوسهای شبانه ام فکر می کنی؟

آه،

نه...!

نرو کودک من

جز چشم های خیس مادر، اینجا،

کسی عاشق نیست...

به اشکهایم سوگند

هرگز به نبودنت عادت نکردم...

به قلب سوخته ی من

نظری کن

و به آرامش کهنه ی زخمی کهنه

بمیران...

نرو کودک من.....

دستهای تو مدد رسان من است

و نگاهت

عشق را به چشم های بی تفاوت زمین

می آموزد...

بیا کودک من....

بیـــــــــــــــــــــا،

و به پینه ی قلب زنگار گرفته ام بنگر،

قلب مرده ی این تن سوخته را

نوازش کن... بمان کودک من

مادرر بی تو میمیرد

پ.ن: امروز تولد شازده کوچولو هست اما نمیذاره ببینمش

بهترین خاطرات عمرم خنده های تو بود اما امروز بی مادر میخندی

من آبستن عشقم و هرگز سقطش نخواهم کرد

گله دارم از تو ...ای همیشه در یاد

angel-luver — Thu, 15 Oct 2009 08:23:38 GMT

" گله "

هه ! هیچ کدومتون نمیفهمین

به خدا هیچ کدومون نمیفهمین

وقتی دنیات واقعا سیاه شده

وقتی موقع نوشتن بغضت میترکه

میفهمی چه حسی داره ؟؟؟

بعد میگی همه اینها تبلیغه؟

آماده ای ؟ که تو هم منو ترک کنی

یا می خوای بشنوی تا درد منو درک کنی

می خونم تا تو دلم این بار سنگین نمونه

این اشکه منه که باعث رنگین کمونه

این صدای اشک منه به هر گوشه رسید

فعلا که زندگی گرگه و ما یه خرگوشه سفید

دلم بهم میگه این ناله ها کافی نیست یه ریز

غرق خوابم ، واسم یه لیوان کافی میکس بریز

که بیدار بمونم ببینم من چه واژهای

می تونه بهتر بیان کنه عمق این تراژدی

وقتی کسی راه نمیاد باهام جز سایه من

بایدم رپ معنی دار بشه مایه ننگ

با همین امکاناتم میرم تو این راه پیش و پس

وقتی 70 میلیون می خوان کار شیش و هشت

پس دیگه حاجت کدوم استخاره هست ؟

باید بکنم از استعدادم استفاده پس

گله دارم ، آره من از خدا گله دارم

که چرا در هر قدمم می خوره گره کارم

دیگه پر شده از ناله ها دله پارم

که چرا خوبیهای دنیا واسم نصفه کارست

وقتی غرق میشم آره زیر سیل کارم

وقتی نمیشه بدست بیارم دل یارم

وقتی شونه ای ندارم روش سر بذارم

میگم گله دارم ، گله از این دل زارم

می گی کفر نگو ، تو هم شکر کنش باز

ولی وقتی شب رفته و اینجا صبح شدش باز

و خورشید تابید رو مشکلی که تو دل من بوده

حالا منم و روزگار و یه دوئل مردونه

می گم بکش خودتو بذا یه نفسی بکشی

وقتی داری راه زندگیتو عوضی می کشی

به مشکلاتم می گم من دوباره نمی خوامت

چرا سختی واسه منه خوشی مال رفیقامه ؟

از شاسن بده مائه جاده تنگ میشه ، آره

وقتی دست به طلا هم میزنیم سنگ میشه ، آره

وقتی به آینده ها ندارم حص خاصی

وقتی به جیبم ندارم حتی اسکناسی

پیش دوست و آشنا هم نمی خوام کم بیارم

مجبورم سر و تش رو با یه دروغ هم بیارم

جای اینکه خدا واسه مشکلم پا پیش بذاره

کاری کرده صبح و شب رو سرم آتیش بباره

گله دارم ، آره من از خدا گله دارم

که چرا در هر قدمم می خوره گره کارم

دیگه پر شده از ناله ها دله پارم

که چرا خوبیهای دنیا واسم نصفه کارست

وقتی غرق میشم آره زیر سیل کارم

وقتی نمیشه بدست بیارم دل یارم

وقتی شونه ای ندارم روش سر بذارم

میگم گله دارم ، گله از این دل زارم

تا که پوله به جیبت دورت از دوستی پره

تا که مشکل داری نمیبینی دوستی دورت

جز 2 ، 3 نفر رفته هر کی سمت ما بود

حالا ماییم و بورس و چک و سفته هاممون

اونها شعار می دادن منو درکم می کنن

ولی وقت سختی دیدم چطور ترکم می کنن

چه دوستهای من ، چه عشق و چه برادرم

نمیدونستم ضامن رابطمه درآمدم

و واسه مشکلاته به هم ریخته حال روحیم

حالا کجای دنیا فرار کنم با چه رویی؟

و تو هر کشوری که به تو بخوان اقامت بدن

واسه ایرانی بودنت تو رو حقارت میدن

تو رویا بودم که حال خوشم همیشگی است

و حالا می فهمم هیچ مادیاتی همیشه نیست

دنیا کاری کرد که چشم های من هر شب اشکه

ولی نمیبازم ، مگه دنیا از رو نعشم رد شه

" محمد بی باک "

من هم انسانم ای مرد

angel-luver — Sat, 10 Oct 2009 04:52:18 GMT

یک دم ز حقوق مدنی دم بزن ای زن

وین دام سیه سلسله برهم بزن ای زن

این جامه ماتم بدل ما زده صد چاک

صدچاک در این جامه ماتم بزن ای زن

آبستن عیسای تکامل تویی آخر

پس چاک به پیراهن مریم بزن ای زن

بگشای چو خورشید رخ و تیرتجلی

بر دیده نامحرم و محرم بزن ای زن

تا زخمه سازت بدرد پرده اوهام

این نغمه گهی زیر و گهی بم بزن ای زن

با سعی و عمل پرچم اقبال و شرف را

مردانه بسر تا سر عالم بزن ای زن

بر برگ گلت شبنم اشک اینهمه بس نیست؟

دیگر بسرو سینه خود کم بزن ای زن

"شهریار"

پ.ن:شازده کوچولو روزت مبارک کوچولوی ناز من شاید خواست خداست اما دور باشیم اما قلب من همیشه با تو میزنه