قلبم سرشار از عشق توست ، اما دستانم به اندازه ی حجم دستان تو خالیست
آدمکها در پی سیمرغ بلورین دروغین هستند که بر تقویم دفترشان ثبت کنند و بدان فخر فروشند و از آن قدرت و ثروت یابند!!! خسته از هنرمندانهترین نقشقربانی زندگیام بر طاقچه یاد ذهن آشفته خود مینگرم: سیمرغهای ملعون: بیرحمانه به من میخندند...! و چه زیبا و هنرمندانه: تن بیجان خیمه شب بازی من رخهای تماشاچیان را مات میکرد!!! صوت منفوری گوش تکرار مرا میآزُرد: "که عجب بازیگر قهاری بود..." قلب خونین از حادثه ضربه قربانی کُش٬ آماده ضربه بازی فردا میشد!!! و چنین است و چنان... سالها چنین است که میانجامد!!! پ.ن:نترس من سرگیجه نمیگیرم تو بترس که با آدمها و دلها چه میکنی حاج گجل
من زن خواهم بود
مرا كه بپیچید در روسری و چادر با چشمانم چه می كنید
چشمانم سرشار از زندگی و عشق است.
مرا كه بپیچید در برقع باراه رفتنم چه می كنید راه رفتنی كه زیباتر است از هر رقص.
مرا كه بكشید با كه گلی می روید بر خاكم چه
می كنید كه عطرش مست می كند همگان را.
من زنم
من زن خواهم ماند
LinkDump
