صدای سرفه های زمستان
اسفندی که برای چشم های تو می سوزد
و گام هایی که نگران ترس های توست

می دوم
و هر چه می دوم
به اضطراب تو نمی رسم
مثل یک کابوس
دستی از پشت مرا می گیرد
و پاهایم از ارتفاعی محال سقوط می کند

وقتی که عرق به تنم دریاست
در را باز می کنی
بیدار می شوم
و لب های تو
لانه ی خواستن های من می شود

پ.ن:

میخونی؟بگو حست برام چیه باشه؟

نوشته شده در شنبه 1388/01/22ساعت 12:29 بعد از ظهر توسط ღ♥ღ بـــانو ღ♥ღ | |