قلبم سرشار از عشق توست ، اما دستانم به اندازه ی حجم دستان تو خالیست
آخ، ای زندگی ، گریه ات را ببُر! خفه ام کرد این روزهای شیون و سکوت، این روزهای یک در میانی و تفاصل، این روزهای جا افتاده ی بی شعری و کسالت... ببُر آن هق هق بیمارت را، با تو ام! بانوی دیوار های ویران شده ی اکنون، شبح مشبّک شُکوه و بدبختی! توی گوش های من فقط صدای شیون مانده و زاری مقطّع لوس و تکراری تو! بگذار تا تمام شود این کیمیای عشق، بگذار بنوشم اکسیر درد را تا ته! ... ... ... دریغ! دریغ! دیر رسیده ام انگار... از عصر گیوتین و شوکران و اقتدار مرگ در گیلاس فلزّی این لحظه های تلخ جرعه ای به پایان این نفس بریدگی مزمن باقی نمانده است...
زندگی؛ کافی ست! ستاره دود شد و به درد و دروغ و هذیان پیوست... بیا قدم به قدم با من، - آااااه، گریه که ندارد! - بیا، تا صفحه ی آخر این قصه ی لجوج راهی نمانده است... پ.ن:دوستت دارم پ.ن:روزهای سختی هست اما با عشق اون زنده ام یک دو سه سنگ ... سار پریدند روز پیش آن صبحِ زودِ لعنتیِ سردِ گرگ و میش یک دو سه سنگ لحظهی پرتاب گم شدند شرمنده از دریدن چشمان قهوهایش حیّ علی... به سمت سرت سنگ پشت سنگ قد قامت ِ زنی که پر از لکههای ننگ تا نیمه صورتی که فرو رفته توی خاک حالا برقص عاطفه با موسیقیِ راک*! بگذار شانههای تو لرزش بگیرد و... با مردنت، خدای تو ارزش بگیرد و... سرخ و سفیدِ خون و کفن ... نوعروس مرگ هی دست و پا که جان بکند زیر این تگرگ حالم بد است عاطفه، حالم بد است بد معکوس می زند دل تو ... مرگ بر عدد- یک، دو، سه ... تکه های سرت ... چار، پنج، شیش خون می دود به روی لبانی که روز پیش اقرار کرده بود به عشقی خلاف شرع عشقی شبیه تجربهی خام یک کشیش اجرای حکم و مردن بی های و هوی تو گودال توی گوش کرت، خندههای نیش شرمندهای از این همه زشتی پیامبر بعد از تو دین به دست خدایان سنگ کیش تفسیر میشود به سر نیزه میرود یا مثل سنگ بر سر و چشمان قهوهایش..... *** بر آبروی رفته اذانگو اذان بگو ! کشتند وحشیانه زنی را به جرمِ؟؟؟ هیششششششششش!!!! *: نوعی از موسیقی و در لغت به معنای سنگ (rock) چرا باید انسان رو برای عاشق بودن سنگسار کنند؟
این یعنی دین؟ به جای خدا حکم میکنند این یعنی بشریت این یعنی دیانت؟ سبک شناسی عضو شو آهای...!! کجائی...؟! تو فکری...!؟ غریبه می زنی...!غریبه با "غ".نکنه تو هم از اون دسته آدم هایی هستی که از شدت آشنایی غریبه شدن...؟!یا شایدم بر عکس...؟! چهرت خیلی آشناست...کجا با هم آشنا شدیم غریبه...؟!تو انجمن صلح و دوستی یا یک زندان...؟!شایدم تو یک کافه گلاسه کنار برج ایفل...!درست یادم نیست... . از چی می گفتم...؟!غریبه یا برج ایفل...؟آهان یادم اومد.از اتاق تنهایی می گفتم که توش با هم آشنا شدیم.یک انفرادی دنج دو نفره ،با پنجره های کوچیکی که در روز 2 ساعت مجوز واسه عبور نور می داد.یادت هست که کجا رو می گم...؟!تو هم مثل من تنهای تنها بودی.شایدم من مثل تو تنهای تنها بودم.کسی چه می دونه...؟ولی من و تو که می دونیم.کلی یادگاری روی دیوارای نم کشیده اتاق تنهایی کشیدیم. از چی می گفتم...؟!پنجره یا یادگاری...؟!آهان یادم اومد،از اتاق کناری می گفتم که اتاق بازجویی بود.با یک سقف خیلی خیلی بلند.ازاتاق دیگه هم که همش صدای کل کشیدن و شادی میومد.صدای ضجه گلبرگ های مریم با صدای سرخوش مهمونای اتاق دیگه سکوت عمیقی به اتاق تنهاییمون داده بود... به احترام این سکوت قیام کنید... به چی فکر می کنی...؟؟بعد از این همه مدت توهنوزم تو فکری...!!می ترسم...!! یه چیزی رو می دونی؟وقتی بهت نزدیک شدم غریبه،دیدم یه دیوار بزرگ جلوی خودت ساختی و روش بزرگ تر نوشتی" از این فاصله به بعد به من نزدیک نشین".اینو بدون اگه این دیوار رو خراب نکنی رو سر خودت خراب می شه..... همه چیز تو این دنیا دو طرفه است.یک طرف ، عمل توهست و طرف دیگه عکس العملی که از عملت می بینی....!! به چی فکر می کنم...؟!کسی رفته...؟دل تنگی...؟!یا کسی داره میاد...؟اینبار هم چقدر غریب و تنهام...! راستی می دونی واحد اندازه گیری تنهایی چیه...؟؟ نگران نباش...قبل از اینکه چاییت تموم بشه من و تو هم پرواز می کنیم... نگفتی به چی فکر می کنی؟به اینکه زمین گرده و می چرخه در حالیکه تو ایستادی و نمی افتی...!یا اینکه تو داری می چرخی و میری در حالیکه روزگار و جای پاهات روی تنهایی من ایستادن و کنار نمی رن...؟فرقش تو چی بود؟شاید یک نقطه یا شاید یک تلنگر...!! راستی چرا تنها شدیم...؟!چرا دیگه کسی نبود...؟!انگار در عرض چند دقیقه یک زلزله 10 ریشتری اومده بود و تمام محتوای اتاق رو تبدیل به یک سکوت نافرجام کرده بود و بازمونده های اون اتاق من و تو بودیم... نگفتی؟چرا فقط من و تو...؟!تو اتاق تنهایی من بودم و تو.شایدم تو بودی و من...!ااا....این جمله رو یکبار دیگه هم گفته بودم.اما نگفته بودم که دو تا فنجون هم داشتیم با یکدونه دفتر که برگاش و یکی در میون بین خودمون تقسیم کرده بودیم.البته این قانون تو بود...اما مداد نداشتیم.پس با چی می نوشتیم؟؟؟یادته...؟! برگای من خاکستریه خاکستری بود و برگای تو آبیه آبی.ولی تو همیشه رو برگای من می نوشتی و من رو برگای تو... از چی می گفتم...؟!دفتر یا رنگای صفحه ها...؟آهان یادم اومد.از صفحه تنهاییمون می گفتم.غریبه،تا حالا بهت گفتم که حضور تو چقدر عمق تنهایی منو زیاد کرد...؟!و تو باز هم منو تنهاتر گذاشتی...!تنها بودم و تنهاتر شدم.....!! غریبه بودی یا آشنا...؟!خودم چی...؟؟؟؟غریبه بودم یا آشنا...؟؟!! هیچ وقت نفهمیدم....... و این تنهاترم کرد.تنها تر از پرنده خارزار...تنهاتر از تک درخت وسط باغچه خونمون...حتی تنها تر از ماه وسط آسمون...کاش یک کم واسه تنهاییم مرحم بودی.... من چی...؟؟من واسه تنهاییت مرحم بودم...؟؟من همیشه سعی می کردم تا یک کمی از بار تو رو رو دوشم بکشم...ولی تو حالا داری می گی کیش........شاید هم همون دیوار مانع شد.... انگار من مهره بی احساس صفحه های آبی دفتر خاکستریت بودم.یا سرعت حافظت پایینه یا سرعت همه اینترنت ها اومده پایین... پ.ن:دلم برای شازده کوچولوم خیلی تنگ شده میگه خیلی خوش قدمم اما فقط سه روز از وقتش مونده شازده کوچولو وقتی به چشماش نگاه میکنم جور عجیبی دلم میگیرد غریق چشمان معصومش میشوم دستانم را به سویش دراز میکنم مرگ در دریای چشمانش بسیار شیرین است چه مشتاق خویش را به عمق آن نگاه بارانی میسپارم میگذارم در آغموش امنم خاطرش را چندی آسوده کند سر انگشتان احساسم بر گیشوان سیاهش میکشم میان بوسه های مادریم رهایش میکنم پ.ن: پاهام تاول مادر بودن زده/روحم خسته از نیرنگ حیوانهای است که ماسک انسان به رخ زده اند/
دلم برای شازده خیلی تنگ شده این هفته میاد خونه ما عاشقتم سلطان قلبم امیدوارم عشقمون ابدی باشه ای کاش میشد شازده هم میتونست با ما زندگی کنه کلی خرید کردیم سوار کشتی شدیم هوا سرد بود اما کلی حال داد یک عروسی بود داشتیم از جلوش رد میشدیم خودمونو انداختیم تو وای خیلی مراسمشون با ما فرق داره شدیدا هم توریست پرست تشریف دارند اینم عکس گربه هاشونه چشماشون دو رنگه با نماینده مجلسشون و چند تا از مقامای محلی هم ناهار خوردیم پ.ن:عکسای خودمونم نمیذارم تا بمانید سوزان سوزان تازه فهمیدم ترکی استانبولی هم بلدم هاااااااااا خودمو کشف کردم در آن سپیده دم گرگ و میش صدای اذان می آید باز امتداد الله اکبر باز بی قراری طناب دار دهلیز قلبها زنگار گرفته پاهای لرزان دخترک پیوند دیرینه اشک و چشم قطره قطره اشک ترس در امتداد گناهی بس بزرگ در ازدحام خاکستری صبح سرد مزه مرگ با طعم دار دستهای جهالت چهارپایه را کشید واسطه شد بین زمین و آسمان نگاهش به دوردستها دوخته شد در آن سپیده دم نامبارك موعود میان آنهمه جلاد میان آن همه مامور چه با مرگ زیبا میرقصید نو عروس مرگ بی پروا آزاده و رها رها از رهایی که آرزویش بود پ.ن:اینروزا قلبم خاکستریست ذهنم از تپش ایستاده و روحم را گم کرده ام از من مپرس کیستم خود نمیدانم دل نگرانم دل نگران جمعه و بود و نبود تو...آیا تو میتوانی؟ http://www.cloob.com/clubname/stylistics ورود زیر ۱۸ سال به این سایت ممنوع است من زنم شاعر: پ.ن: زن بودن سخت هست انسان بودن سخت تر و خدای را شکر که هم انسانم هم زن تولد داداش آیدین گلم و مریم عزیزتر از جونم مبارک علی داداشی کجایی دلم واست تنگ شده آبجی رو بی خبر نذار آقا محمد عزیز مرسی که بعد از سالها یاد دوست قدیمی بودید ۷-۸ آبان کنسرت مجید خراطها سینما افریقا ما که میریم شما رو نمیدونم
*می گویند مرا آفریدند از استخوان دنده چپ مردی به نام آدم حوایم نامیدند یعنی زندگی تا در کنار آدم یعنی انسان همراه و هم صدا باشم * می گویند میوه سیب را من خوردم شاید هم گندم را و مرا به نزول انسان از بهشت محکوم می نمایند بعد از خوردن گندم و یا شاید سیب چشمان شان باز گردید مرا دیدند مرا در برگ ها پیچیدند مرا پیچیدند در برگ ها تا شاید راه نجاتی را از معصیتم پیدا کنند
* نسل انسان زاده منست من حوا فریب خوردۀ شیطان و می گویند که درد و زجر انسان هم زاده منست زاده حوا که آنان را از عرش عالی به دهر خاکی فرو افکند
* شاید گناه من باشد شاید هم از فرشته ای از نسل آتش که صداقت و سادگی مرا به بازی گرفت و فریبم داد مثل همه که فریبم می دهند اقرار می کنم دلی پاک معصومیتی از تبار فرشتگان و باوری ساده تر و صاف تر از آب های شفاف جوشنده یک چشمه دارم
* با گذشت قرن ها باز هم آمدم ابراهیم زادۀ من بود و اسماعیل پروردۀ من گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان که موسی را در دامنش پرورید گاهی مریم عمران، مادر بکر پیامبری که مسیح اش نامیدند و گاه خدیجه، در رکاب مردی که محمد اش خواندند
* فاطمه من بودم زلیخای عزیز مصر و دلباخته یوسف هم من بودم زن لوط و زن ابولهب و زن نوح ملکه سبا من بودم و فاطمه زهرا هم من
* گاه بهشت را زیر پایم نهادند و گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند گاه سنگبارانم نمودند و گاه به نامم سوگند یاد کرده و در کنار تندیس مقدسم اشک ریختند گاه زندانیم کردند و گاه با آزادی حضورم جنگیدند و گاه قربانی غرورم نمودند و گاه بازیچه خواهشهایم کردند
* اما حقیقت بودنم را و نقش عمیق کنده کاری شده هستی ام را بر برگ برگ روزگار هرگز منکر نخواهند شد
* من مادر نسل انسان ام من حوایم، زلیخایم، فاطمه ام، خدیجه ام مریمم من درست همانند رنگین کمان رنگ هایی دارم روشن و تیره و حوا مثل توست ای آدم اختلاطی از خوب و بد و خلقتی از خلاقی که مرا درست همزمان با تو آفرید
* بیاموز که من نه از پهلوی چپ ات بلکه استوار، رسا و همطراز با تو زاده شدم بیاموز که من مادر این دهرم و تو مثل دیگران زاده من پ.ن:من زنم زن خواهم ماند شاعر :نامشخص
خدا دلم شکسته از آدمهایی که به جات حکم میکندد خدا جواب بده
ساکمو بستم و وقتی امد گفت پاسپورتتم بردار
شوکه شدم
حاضر شدم واسه رفتن اما شدیدا متحول شدم اخه باهاش قهر بودم و کلی ناز میکردم واسه آشتی و همش غر میزدم
با این کارش اینجوری شدم
خلاصه خوش گذشت واسه چند روز هم شده غمهام یادم رفت و همش میخندیدم
(ورشکست شدیم)
روز جمهوریت ترکیه بود کلی جشنش خوش گذشت کنسرت رفتیم(رایگان)
و یک عالمه عکسای قشنگ انداختیم
اما غذاشون خیلی تند بود(سوختم
)
ادامه مطلب
من زن خواهم بود
مرا كه بپیچید در روسری و چادر با چشمانم چه می كنید
چشمانم سرشار از زندگی و عشق است.
مرا كه بپیچید در برقع باراه رفتنم چه می كنید راه رفتنی كه زیباتر است از هر رقص.
مرا كه بكشید با كه گلی می روید بر خاكم چه
می كنید كه عطرش مست می كند همگان را.
من زنم
من زن خواهم ماند
ادامه مطلب
من زن خواهم بود
مرا كه بپیچید در روسری و چادر با چشمانم چه می كنید
چشمانم سرشار از زندگی و عشق است.
مرا كه بپیچید در برقع باراه رفتنم چه می كنید راه رفتنی كه زیباتر است از هر رقص.
مرا كه بكشید با كه گلی می روید بر خاكم چه
می كنید كه عطرش مست می كند همگان را.
من زنم
من زن خواهم ماند
LinkDump
